Mijn Leven

Mijn eerste jaren waren vreemd. Ik weet nog heel veel te herinneren van de eerste paar jaren. Niet van foto’s want de familie was niet zo foto gek. Maar gewoon veel details die ik nog weet. Ik was een vreemde eend. Ik voelde veel zaken aan, wist feilloos situaties te vermijden die niet veilig waren, wist wie "goed" waren en wie "slecht" waren. Ik kreeg zaken door via stemmen, via beelden of ik wist ze gewoon zoals dingen in het nieuws, bij vriendjes of vriendinnetjes. Ik kon ook gedachten bij mensen binnen laten vallen. Had ik zin in iets lekkers dan vroeg mijn moeder ineens of ik zin had in een snoepje.

Op mijn 8e levensjaar gebeurde er iets waardoor ik besloot niets meer te laten merken en ook eigenlijk gewoon wilde zijn. Ik stond bij een zebrapad om over te steken bij een stoplicht. Bij het fietsers stoplicht stond een meisje dat over wilde steken. Ze had haast want het was kinderpostzegeltijd. Ik kende haar van school ze zat in de 6eklas terwijl ik in de 2e zat. Ik zei van tevoren dat ze het niet moest doen, ze ging toch en voor mijn ogen werd ze overreden door een auto en was dood. Ik vond dat ik had gefaald.

Op mijn 20e werd ik aangevallen door twee mannen. Ik werd compleet rustig en volgde de beelden die ik voor me zag. Ik wist steeds de volgende stap dus kon ik me voorbereiden. Door deze begeleiding voorkwam ik iets ernstigs. Bij het verwerken van deze gebeurtenis kwamen de zaken van vroeger weer naar boven. Waaronder de bijna doodervaringen die ik al had gehad tijdens een voorval met een trein, en de nekkramp die ik had gehad waarin ik volgens anderen ijlde maar ik vertelde zaken van hemel en aarde.

Mijn helderwetendheid werd sterker en sterker. Vooral in situaties in het verkeer was dat steeds weer een bevestiging. Van te voren weten dat er iemand door rood rijdt en inspelen op foute acties van anderen. Daarna kwam ik tot het besef van de energie die ik uit mijn handen voelde stromen. Mensen kon ik steeds beter inschatten. Ik voelde wat andere mensen mankeerden in ziekenhuizen. Telmachines en computers die rare dingen gingen doen als ik in de buurt kwam. Collega’s die toch wel erg vaak problemen hadden met de pc als ik in de buurt was.

Ik werd me ook steeds bewuster van het feit van de energie die ik uitstraal. Dit had tot gevolg dat mensen steeds naar me moesten kijken. In grote groepen kijkt de spreker continue mijn kant op.

Ik heb mijn leven veel pijn en situaties moeten doorstaan. Nu weet ik dat dit een klaarstoomcursus was voor hetgeen ik kan betekenen om mensen te helpen. Het zijn testen die je aflegt om verder te groeien. Opoffering voor een beter bestaan. Voor ons is iedere ziel die gered wordt een mooie daad. Daarvoor zijn we op aarde. De wijsheid die we bezitten mogen we hiervoor gebruiken. Een mooi gegeven. Dit gegeven is alleen zo vaak onbegrepen door mensen, wijsheren, medici en therapeuten. Het is een lange weg te gaan om duidelijkheid in de wereld omtrent het leven te geven. Gelukkig zijn we ook met velen hier op aarde. Ieder zijn eigen taak op deze wereld. Als het maar in het juiste perspectief wordt gezet.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~